Astrid Koorn

Leid jouw pad naar een hoger doel of levensmissie?

Geschreven door Astrid Koorn

Of je het nou toegeeft of niet dromen doen we allemaal. En hoe groter de dromen hoe groter het avontuur. Dit betekent niet dat dromen altijd grote avonturen hoeven te zijn. Integendeel, kleine dromen kunnen heel veel geluk en plezier geven. Toch stellen dromen je altijd voor een keuze: je kunt ze niet serieus nemen of je kunt dit wel doen. Vanaf mijn jeugd ben ik al geïnteresseerd in levensverhalen en dat bracht mij al snel op de (auto)biografieën afdeling in de bibliotheek. Je loopt langs de rekken en pakt een boek van iemand waar je nog nooit van gehoord hebt en die vertelt zijn/haar levensverhaal. Je leest allemaal voor jou onbekende persoonlijkheden, nieuwe zienswijzen, problematieken die je je nog nooit hebt voorgesteld en je gaat mee op avontuur met de verteller. 

Enkele jaren geleden was ik mij aan het oriënteren op mijn volgende missie. Ik ging een tweedehands boekenzaak in en vertelde de meneer waar ik ongeveer naar op zoek was om inspiratie op te doen. De meneer was literair zeer goed op de hoogte en wist ook precies wat hij in huis had (wat ik ongelooflijk vond als ik al die stapels van honderden boeken zag). Hij adviseerde mij om drie historische figuren beter te leren kennen. Hij noemde Leo Tolstoi, Franciscus van Assisi en Albert Schweitzer. Uiteraard heb ik eerst gevraagd of hij de (auto)biografieën in huis had en vervolgens de belangrijkste literaire werken.  Hun levensverhalen heb ik als eerste bestudeerd. Ik had wel eens van deze namen gehoord, maar eigenlijk wist ik niets van hen. En ik dacht nog: “het zal mij benieuwen waar dit naartoe leidt”.

maslow

Tolstoi komt uit een Russische aristocraten familie en hij vertelt hoe het er in die kringen destijds aan toe ging. Ik was verbaasd hoe hij zijn leven beschrijft in zijn werk ‘kinderjaren’ en ‘jongensjaren’. Hoe het er aan toegaat als je les krijgt van een priveleraar. Wat er allemaal van je verwacht wordt als je uit dergelijke kringen komt. Ik wist bijvoorbeeld niet dat rijke mensen zich zo konden vervelen. En hoe intens eenzaam je kunt zijn met al die rijkdom. Franciscus was de zoon van een welgestelde textielhandelaar uit Assisi en zijn vader wilde dat hij in zijn voetsporen zou treden. Dat heeft hij ook uitvoerig geprobeerd, en als hij de kans had gekregen, ook afgedwongen, ware het niet dat Franciscus zijn moeder hem hielp om alsnog zijn missie te leven. Albert Schweitzer daarentegen kwam wel uit een gegoede familie als zoon van een predikant, maar zijn rijkdom kwam voornamelijk uit dankbaarheid. Hij vond op zijn 30e dat hij zoveel geluk, liefde en succes had bereikt dat hij de wereld dit terug wilde geven. Zo begon hij na zijn studie en leerstoel Theologie aan de studie Medicijnen aan de Sorbonne en is later als missionaris vertrokken naar Afrika en heeft daar zijn eigen Ziekenhuis opgericht, gebouwd en duurzaam ontwikkeld. Toen ik alles had gelezen, zag ik wel een gemeenschappelijke rode draad in hun leven.

Ze kwamen alledrie op een punt in hun leven dat hun pad leidde naar een hoger doel of levensmissie. Ze kwamen uit gegoede families en hadden nooit honger gekend. Ze hadden een goede jeugd genoten. Ze hadden een (heel mooi) dak boven hun hoofd. Ze hadden alledrie goede opleidingen genoten. Een omgeving waarin ze hun talenten konden ontplooien. Een sociale omgeving waarin allerlei mogelijkheden konden worden benut. En toen…… toen waren al deze menselijke behoeften verzadigd. En daar kun je het dan bij laten en tevreden zijn en een prachtig leven vol overvloed genieten. Toch verschijnt er dan een nieuwe behoefte aan de horizon (zie de piramide van Maslow). Zo ook bij deze drie mensen. Ze kwamen alledrie op een punt in hun leven dat ze hun hogere doel of levensmissie wilde leven en dat ook gingen doen. Alledrie hadden ze missies waarmee ze de wereld mooier wilde maken. Dit zagen ze als hun levensdoel wat alles te maken heeft met levensgeluk, maatschappelijke zingeving en je maximale potentieel kunnen benutten, waardoor succes in welke zin dan ook niet uit kon blijven.

Dit wilde overigens niet zeggen dat hun paden altijd even gemakkelijk werden. Integendeel, zou ik zeggen in deze drie gevallen. Ze hadden een mooi, vredig en harmonieus bestaan geleid als ze het zouden vergelijken met wat ze de rest van hun leven nog zouden doorstaan. Wat ook opvalt, is dat ze allen (multi)getalenteerd waren. Ze waren dus goed tot heel erg goed in verschillende zaken, die allemaal erg nuttig bleken in het verwerkelijken van hun levensmissie. Tevens, hebben ze hun levensmissie tot aan hun dood toe geleefd. Al deze kenmerken gelden voor al deze drie mensen en ik durf te wedden dat deze kenmerken ook voor andere mensen gaan gelden die hun hogere missie of levensdoel gaan leven.

Dia1

Natuurlijk hadden zij ook niet in één keer duidelijk wat hun levensmissie was. Er verschijnt een behoefte die je niet in een keer kunt plaatsen. En als je hem concreter krijgt, weet je volstrekt niet hoe je dat kunt realiseren. Het is een zoektocht en zodra je besluit dat je gehoor gaat geven aan je missie gaan er enerzijds deuren dicht en prompt vliegen er aan de andere kant een aantal open. Je gaat als vanzelf al je talenten benutten om je droom te leven. Je droom is zo zinvol en aantrekkelijk voor een aantal mensen dat zij jou gaan helpen. En zo wordt deze missie alsmaar groter en ontstaat er collectief leiderschap. Franciscus kreeg meerdere rijke mannen zo ver dat ze al hun rijkdom weggaven en als monnik verder leefden. Kun je het je voorstellen dat je alles wat je bezit, zo weggeeft? En kun je je ook voorstellen dat toen ze alles weggegeven hadden ze zich nog nooit zo rijk hadden gevoeld?

En nog een belangrijk punt: ze hebben nog nooit het gevoel gehad dat ze aan het werk waren. Laat staan dat ze dat moesten…. Kun je je voorstellen hoe dit voelt? Dat je een leven leeft, die je zelf hebt gekozen op basis van levensgeluk, maatschappelijke zingeving en organisatiesucces. Waarmee je ook na jouw dood nog iets moois achterlaat? Een gedachtegoed en voorbeeld waar de rest van de wereld door geïnspireerd wordt en waar ze op voort kunnen borduren. Dat is ook de missie van Liefdevol Leiderschap. Klinkt dit ambitieus en idealistisch en heel zinvol en aantrekkelijk? Sta jij ook op zo’n punt? Zou jij ook jouw hogere doel of levensmissie willen ervaren? Wil jij weten hoe je dit aanpakt? Meld je dan hier aan voor een bewustZIJNScan.


Jouw reactie op Leid jouw pad naar een hoger doel of levensmissie?

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.


css.php